Δευτέρα, 4 Μαρτίου 2013

Μια φορά και έναν καιρό σε αληθινά παραμύθια

Θα έρθει κάποτε μια άνοιξη που θα είναι ολόδική μας
Θα καθίσουμε ημιθανείς και ακέραιοι
Να την υποδεχτούμε
Θα είμαστε νέοι και πάλι
Κι ας είναι τα κόκκαλα μας γερασμένα
Θα ανθίζει η φιλία μας και θα μοσχοβολά
Γύρω στις γλάστρες που ποτίσαμε
Παντού θα ανοίγει σαν ανθός
Ζωντανή η κάθε μας ανάμνηση
Καταχωρημένη σε τέλειες διαστάσεις ομορφιάς
Εσύ θα κάθεσαι στην κουνιστή σου πολυθρόνα
Κοροϊδεύοντας τις γραμμικές διαστάσεις
Όλους τους ψευτο-αιώνες ,
Εκείνοι, σαν έκπτωτοι θεοί που είναι,
θα μονολογούν με αποτροπιασμό :
-«Δεν τους είδα ποτέ και δεν τους πήρα τίποτα»
εγώ θα σου διαβάζω ποιήματα
και θα σε κανακεύω με τα λυτά μαλλιά στον ήλιο
και τσάι γιασεμιού
Υπόσχομαι




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου